فلسفه

در بخش فلسفه به ویدیوها و مقالاتی درباره فیلسوفان بزرگ شرق و غرب می‌پردازیم از جمله افلاطون، ارسطو، کنفسیوس، بودا، آگوستین، توماس آکویناس، نیچه، هگل، هایدگر، کارل مارکس، ماکیاولی و ..
25 مارس 2020
مکتب ذن و سبک ادبی هایکو

مکتب ذن و سبک ادبی هایکو

این ویدیو به سرگذشت ماتسو باشو، شاعر بودایی ژاپنی و پیرو مکتب ذن و اندیشه وابی سابی می پردازد و اینکه سبک شعر رهایی بخش هایکو چگونه انسان را عمیقا تحت تاثیر قرار می دهد... مجموعه شعر ضد نور (دو ساعت شعر، هایکو و موسیقی با صدای ایمان فانی) بصورت نسخه صوتی منتشر شده است. برای دریافت فایل این مجموعه در تلگرام، به این آیدی پیغام دهید: t.me/buy_the_book
25 مارس 2020
انسان مرکز نمایش نیست

انسان مرکز نمایش نیست

در ادامه مباحث فلسفه مدرسه زندگی به اندیشه انسان محوری یا انسان مرکزی در مقابل ایده های قدیمی تر خدا محور یا طبیعت‌محور می رسیم و اثرات روانشناختی آن و جایگزینهای مذاهب کلاسیک در دوران مدرن را بررسی می کنیم.
31 دسامبر 2019
پارادوکس فرمی یک سوال ترسناک

پارادوکس فرمی یک سوال ترسناک

انریکو فرمی ریاضیدان ایتالیایی-آمریکایی می پرسد با توجه به آنکه از نظر احتمالات کیهان شناختی و زیستی، وجود حیات ذی شعور در جایی غیر از زمین نامحتمل نیست، پس سکوت عجیب جهان چه علتی دارد؟ در این پادکست به برخی پاسخهای احتمالی می‌پردازیم...
31 دسامبر 2019
جان رالز و عدالت اجتماعی

جان رالز و عدالت اجتماعی

سوالی که جان رالز با آن مواجه بود این بود که چطور سیاستمداران و سرمایه‌دارها را متوجه خطر نابرابری کنیم بدون آنکه برچسب مارکسیست و کمونیست به ما بزنند. پاسخ را در یک بازی ذهنی ساده پیدا کرد: تصور کنید زنده و هوشیار هستید ولی هنوز تولد نیافته‌اید و می خواهید کشور محل تولدتان را انتخاب کنید اما نمی توانید سن، جنس، خانواده و شهر و محله تان را انتخاب کنید. این موارد بصورت تصادفی و با تاس ریختن تعیین می شوند. با این مفروضات چه کشوری را برای تولد انتخاب می کنید؟ کشورهایی که حاضر نیستید برای تولد در آنها ریسک تاس ریختن را بپذیرید همانهایی هستند که نابرابری در آنها کاملا واضح اما انکار شده است.
21 دسامبر 2019
یلدا

یلدا

آیین‌هایی چون یلدا و رسوم فلات ایران در حقیقت جعبه کمک‌های اولیه روانشناختی این مردم هستند که در وقت افسردگی و دلمردگی نیاز به آنها دوچندان می‌شود و نباید فراموش شوند.
13 نوامبر 2019
دلیل محبوبیت آلن دوباتن

دلیل محبوبیت جهانی آلن دوباتن

شاید بدانید که به آلن دوباتن لقب «فیلسوف مهربان» داده شده. آیا تا بحال به این فکر کرده‌اید که چرا در این مقطع از زمان آموزه‌های مدرسه زندگی آلن دوباتن طرفدار پیدا کرد؟ آیا در سال 1950 یا 70 هم این اندیشه‌ها همین‌قدر طرفدار می‌داشت؟ چرا آلن دوباتن مدام از فلسفه رواقی، بدبینی عاقلانه و نفی رومانتیسیزم سخن می گوید؟ چرا در فضای فکری ایران اندیشه های آلن دوباتن مورد استقبال حداکثری قرار نخواهد گرفت؟
11 نوامبر 2019
امیل سیوران

اندیشه و آثار امیل سیوران

امیل سیوران یا چیوران فیلسوف رومانیایی-فرانسوی و نویسنده کلمات قصار و گزین گویه بود با مضامین مرگ، بیماری و خودکشی. وی را باید در ردیف محنت پرستان (میزرابیلیستهای) اروپایی مانند پاسکال و ساموئل بکت قرار داد که زندگی را پوچ می انگاشتند با این همه در این ظلم مشترک (زاده شدن) و رنج زیستن، به دنبال تسلی می گشتند.  
06 نوامبر 2019
امیل سیوران فیلسوف بی خواب

امیل سیوران فیلسوفی که نمی توانست بخوابد

سالها پیش آقای عباس کیارستمی در مصاحبه‌ها و مراسم اعطای جایزه فیلم طعم گیلاس از یک فیلسوف رومانیایی فرانسوی نقل قول می کردند: «اگر امکان خودکشی وجود نداشت، من سالها پیش خودم را کشته بودم.» طی روزهای آینده ویدیویی دوبله خواهم کرد درباره امیل سیوران (چیوران): فیلسوفی با نگاهی بسیار تلخ و منفی به زندگی که به گفته خودش، بزرگترین درام زندگی اش ابتلا به بی خوابی بود. از نظر آلن دوباتن شکنجه بی خوابی و نوع نگاه به زندگی و سرنوشت بشر کاملا به هم مربوط‌اند. نظر شما چیست؟ آیا با این رویه موافقید که اندیشه یک فیلسوف را با مشکلات جسمی و روحی او مرتبط کنیم؟ یا ترجیح می دهید آثار و اندیشه ها را مستقل از آفرینندگانشان تجربه و ارزیابی کنید؟ برای ما کامنت بنویسید و با دیگر دوستان به گفتگو بنشینید.
18 سپتامبر 2019
بدباوری به باور سارتر

بدباوری به باور سارتر

در ادامه بررسی تبعات عاطفی و روانی باور به جبر یا اختیار، پس از بررسی نظر نیچه درباره «عشق به سرنوشت» اکنون نقطه مقابل این دیدگاه را در اندیشه سارتر بررسی می‌کنیم و به موضوع بدباوری و خودفریبی می‌رسیم. آری گفتن به مکتوب و اجتناب ناپذیر آن‌گونه که نیچه توصیف می‌کرد، می تواند خلسه‌ای خیس از اشک به ارمغان آورد اما خلسه و سرگیجه دیگری هم هست: آن‌زمان که در لحظات سکوت و تنهایی نزد خود اعتراف می‌کنیم که می‌شد سرنوشت را طوری دیگری رقم بزنیم و هر چه مکتوب است را ما خود نوشته‌ایم.